اطلاعات حاصل از آزمونهای الکتروفیزیولوژیک، بهویژه تخمین آستانههای فرکانسمحور، نقش مهمی در تعیین بهره اولیه و شکلدهی پاسخ فرکانسی سمعک دارند. زمانی که این دادهها در فرآیند تنظیم سمعک مورد استفاده قرار میگیرند، امکان تطابق بهتر بین ورودی صوتی و ظرفیت واقعی سیستم شنوایی فرد فراهم میشود.
در سمعکهای یونیترون، این رویکرد باعث میشود تنظیمات با دقت بیشتری انجام شود و از تقویت بیشازحد یا ناکافی در فرکانسهای مختلف جلوگیری گردد. نتیجه این فرآیند، کاهش تلاش شنیداری، بهبود درک گفتار و افزایش تحمل شنیداری کاربر در محیطهای پیچیده صوتی است، موضوعی که مستقیماً بر موفقیت توانبخشی تأثیر میگذارد.
