برای سال‌های متمادی، ارتباط میان کم‌شنوایی و مشکلات شناختی مانند دمانس (زوال عقل) و به‌طور کلی افت عملکرد شناختی مورد توجه پژوهشگران بوده است. مطالعات مختلف نشان داده‌اند که افراد دارای کم‌شنوایی ممکن است در معرض خطر بیشتری برای افت شناختی و دمانس قرار داشته باشند.
در سال ۲۰۱۷، گزارشی از کمیسیون Lancet درباره پیشگیری از دمانس، کم‌شنوایی را در سطح جمعیت به‌عنوان یکی از مهم‌ترین عوامل خطر بالقوه قابل‌تغییر برای دمانس معرفی کرد (Livingston et al., ۲۰۱۷; ۲۰۲۰).
این یافته‌ها این پرسش مهم را مطرح کرده‌اند که آیا مداخله مناسب برای کم‌شنوایی، از جمله استفاده از سمعک و سایر وسایل کمک‌شنوایی، می‌تواند در کاهش یا به‌تأخیرانداختن افت شناختی نقش داشته باشد؟
تا سال‌های اخیر، شواهد پژوهشی برای پاسخ به این پرسش محدود بود. بااین‌حال، در سال‌های ۲۰۲۳ و ۲۰۲۴ چندین مطالعه مهم منتشر شد که اطلاعات تازه‌ای درباره ارتباط میان مداخلات شنوایی و سلامت شناختی ارائه کردند.
در ادامه، به سه مطالعه مرتبط با این موضوع و همچنین مقاله‌ای حاوی توصیه‌هایی برای متخصصان شنوایی درباره حمایت از مراجعان سالمند اشاره می‌کنیم.
مطالعه ACHIEVE
مطالعه ACHIEVE یک کارآزمایی تصادفی‌سازی‌شده، چندمرکزی و سه‌ساله است که با مشارکت پژوهشگران دانشگاه جانز هاپکینز انجام شده است.
یکی از یافته‌های مهم این مطالعه آن بود که اثر مداخله شنوایی بر تغییرات شناختی در همه شرکت‌کنندگان یکسان نبود. نتایج نشان داد مداخله شنوایی ممکن است در سالمندانی که در معرض خطر بیشتری برای افت شناختی قرار دارند، به کاهش سرعت تغییرات شناختی طی یک دوره سه‌ساله کمک کند.
اطلاعات بیشتر درباره مطالعه ACHIEVE:
https://bit.ly/ACHIEVEstudy
مطالعه ENHANCE
مطالعه ENHANCE یک مطالعه طولی و مشاهده‌ای سه‌ساله است که در دانشگاه ملبورن انجام شده و جولیا سارانت پژوهشگر اصلی آن بوده است.
یافته‌های این مطالعه نشان می‌دهند که مداخله برای کم‌شنوایی ممکن است با تأخیر در افت شناختی همراه باشد و مدیریت به‌موقع کم‌شنوایی می‌تواند در چارچوب مراقبت جامع از سلامت سالمندان اهمیت داشته باشد.
اطلاعات بیشتر درباره مطالعه ENHANCE:
http://bit.ly/ENHANCEarticle
مطالعه کوهورت بررسی‌های شنوایی در جنوب دانمارک
در این مطالعه گسترده که بیش از ۵۷۰ هزار نفر را شامل می‌شد، کم‌شنوایی با افزایش خطر ابتلا به دمانس ارتباط داشت.
همچنین در میان افراد دارای کم‌شنوایی، افرادی که از سمعک استفاده نمی‌کردند، در مقایسه با افرادی که از سمعک استفاده می‌کردند، خطر بیشتری برای ابتلا به دمانس داشتند.
بااین‌حال، باید توجه داشت که این مطالعه از نوع مشاهده‌ای است؛ بنابراین نتایج آن نشان‌دهنده یک ارتباط آماری هستند و به‌تنهایی نمی‌توانند اثبات کنند که استفاده از سمعک مستقیماً موجب کاهش خطر دمانس می‌شود.
این یافته‌ها در کنار سایر پژوهش‌ها، اهمیت بررسی نقش بالقوه تشخیص و مدیریت کم‌شنوایی در سلامت شناختی سالمندان را نشان می‌دهند.
اطلاعات بیشتر درباره مطالعه:
https://bit.ly/JAMAarticle23
ارتقای سلامت شنوایی و شناختی در توانبخشی شنوایی سالمندان
مقاله‌ای منتشرشده در International Journal of Audiology مجموعه‌ای از توصیه‌های مبتنی بر شواهد را برای متخصصان مراقبت‌های شنوایی ارائه می‌کند تا بتوانند از مراجعان سالمند حمایت کنند و در مواجهه با تغییرات شناختی، به حفظ سلامت و کیفیت زندگی آنان کمک کنند.
این مقاله ارتباط میان کم‌شنوایی و افت شناختی را مرور کرده و پژوهش‌های انجام‌شده درباره مداخلات شنوایی، از جمله استفاده از سمعک، را مورد بررسی قرار می‌دهد.
از جمله موضوعات مطرح‌شده در این مقاله می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
- غربالگری
- پیشنهادهای کاربردی برای متخصصان
- اهداف مدیریت و توانبخشی
- راهکارهای پیشگیری
- نمونه موردی (Case Study)
مطالعه مقاله:
https://www.tandfonline.com/doi/full/10.1080/14992027.2023.2260099
جمع‌بندی
شواهد پژوهشی نشان می‌دهند که میان کم‌شنوایی و افزایش خطر افت شناختی و دمانس ارتباط وجود دارد. پژوهش‌های جدید همچنین در حال بررسی این موضوع هستند که آیا مداخله به‌موقع برای کم‌شنوایی می‌تواند در برخی سالمندان با پیامدهای شناختی بهتری همراه باشد.
بااین‌حال، این یافته‌ها به این معنا نیستند که استفاده از سمعک به‌طور قطعی از دمانس پیشگیری می‌کند یا آن را درمان می‌کند. سلامت شناختی تحت تأثیر عوامل متعددی قرار دارد و تحقیقات در زمینه رابطه میان مداخلات شنوایی و عملکرد شناختی همچنان ادامه دارد.
آنچه این شواهد بر اهمیت آن تأکید می‌کنند، تشخیص به‌موقع کم‌شنوایی، ارزیابی تخصصی شنوایی و انتخاب مداخله مناسب بر اساس شرایط و نیازهای هر فرد است.
